Sihanoukville zaterdag 22 juli

Deze morgen rond 8u

Deze morgen 11u (3u later zelfde plaats)

Wat een ochtend! De hele nacht en ochtend  heeft het water gegoten. We dachten dat het nooit zou ophouden. De baan voor ons hotel stond een halve meter onder water. Ondanks de regen bleef het snikheet. We vreesden al dat we de dag met lezen in ons hotel zouden moeten  doorbrengen. Maar .... rond half tien kwam de zon erdoor ! Raar maar waar een half uur later was alles kurkdroog.
Tijd om de lokale markt te bezoeken. Zo een markt heeft altijd iets bijzonders. De meeste spullen zijn zeker niet voor Westerlingen. De voedingsmarkt trekt meest onze aandacht. Heel vreemde soorten fruit die we nog nooit eerder gezien hebben.
Op een soort kleine oventjes (met houtskool) worden er ter plaatse lekkere cakes gebakken, heerlijk om deze te zien maken en om te proeven .

Vanop een terrasje genieten we met het bekijken naar de bezigheden van de lokale bevolking. Scooters met hele gezinnen (soms ouders met 2 of 3 kinderen op één scooter). Hele vrachten worden versjouwd met de scooter.

Bij de terugweg houden we opnieuw halt bij een school. blijkbaar is er hier ook op zaterdag les. Alle kinderen zijn in uniform. De één al mooier dan de ander. Bij het belsignaal stormen alle kinderen luidruchtig buiten. De speeltijd is begonnen ...

Shihanoukville 21 juli

 Om 7u30 staan we klaar voor de volgende bestemming  in het busstation van Kampot. De busrit van ongeveer 2u brengt ons naar de badplaats Sihanoukville. Zodra we hier aankomen komen de tuk-tuk chauffeurs als vliegen op honing naar ons , Madame madame tuk- tuk  roepen ze in koor. Voor een paar dollar brengen ze ons naar ons hotel die we met booking.com hebben vastgelegd Meer en meer merken we dat Cambodja twee gezichten heeft , de prachtige hotels (die in ons normen spotgoedkoop zijn ) voor de toeristen en de arme bevolking.

Het is onvoorstelbaar hoe armtierig de mensen hier wonen .Intussen hebben vernomen dat de paalwoningen niet tegen de hevige regenval is maar ook tegen het ongedierte, Vooral tegen slangen, het woord tijgers is ook al gevallen maar dan in de bergstreek .

Sihanoukville is een echte badplaats waar heel veel volk samentroept . ontelbare eetkraampjes , mannen en vrouwen en kinderen die ons van alles willen aanprijzen van massage tot zelf gemaakte armbandjes , eetwaren teveel om op te noemen.

Het strand is bezaaid met kleurrijke zeteltjes en tafeltjes eigenlijk een feest voor het oog.

Hoe dan ook de zee heeft altijd iets magisch.

 Na het wat ik eerst heb beschreven schaam  ik  me bijna niet over onze nieuwe verblijfplaats hotel Miiya schrijven en toch wil ik deze luxe met jullie delen. Ons hotel ligt op wandelafstand van het strand, dus vermoed ik dat we het de twee volgende dagen iets kalmer zullen aanpakken.

peper plantage

Peper plantage

Vandaag staat het bezoek van een peperplantage op het programma. We vertrekken om 8u30 . We rijden met de tuk tuk (intussen ons vast vervoermiddel) helemaal te lande.In tegenstelling van in Phnom Penh  zien we hier geen enkele auto. De enige gemotoriseerde vervoermiddelen zijn hier brommers, scooters en nog eens brommers.  De vorige nacht heeft het hier nogal hard geregend met gevolg dat de rode kleiwegen er nogal bobbelachtig bij liggen.

Af en toe nemen we stop om het bewerken van de akkers eens van dichtbij te zien. Hier wordt hoofdzakelijk rijst geplant en geteeld. Alles gebeurt manueel. uren staan mannen en vooral vrouwen voorover gebogen om  de nieuwe plantjes in het water te  planten. Ze staan bijna tot aan hun knieën in het water.

Eerste stop over de brug op weg naar de Boedha

Een eerst stop is er één ter ere van één of andere Boeddha. We moeten er wel 220 treden voor klimmen , vervolgens een 30 tal treden weer naar beneden in een spelonk om dan met een zaklampje een kleine Boeddha te zien die er volgens de plaatselijke gids er  al 7 eeuwen staat.  en dan nog eens omgekeerd terug naar beneden. En dat koste ons nog elk 2$. Voeg daarbij nog de hoge temperatuur en u zal het met ons eens zijn: Boeddha mag ons de rest van de maand gunstig zijn.

In onze tuk - tuk horen we lawaaierige kinderen hun les op zeggen . Meteen vragen we aan ons tuk-tuk chauffeur of hij even halt wilt houden voor een bezoekje aan de school. We worden daar heel vriendelijk onthaald en dit zonder enige tegenprestatie, meestal hoort bij dergelijk schoolbezoek een donatie , maar blijkbaar hadden ze hier nog nooit van  donaties gehoord.Algauw komen we tot de vaststelling dat wij toch in een luxe land leven .  

De Peperplantage , meer dan een bezoek waard, we kregen daar een deskundig uitleg waardoor we begrepen waarom peper peperduur is. Buiten het regenseizoen werken er 100 arbeiders op de plantage. Elke peperbol wordt met de hand geplukt en gesorteerd.  Na het bezoek aan de plantage volgde er een peper degustatie , hoe gek kan een mens zijn om de ene na de andere peperbol te proeven, raar maar waar de smaken waren heel verschillend.

De laatste stop is in Kep. Kep is aan de zee en is een klein badplaatsje. Uiteraard met de nodige eetkraampjes. Daar de zon verdwenen was en de wolken dreigend ons aankeken hebben we het hier redelijk kort gehouden.

Wat wel heel merkwaardig is op het plein tegenover het strand is er een overdekte slaap- (rust) plaats.

Er kan gekozen worden gewoon op de mat op de grond slapen ( dat is economisch )

in hangmat luxe ( ook luxe prijs )

Kinderen in het roze mat vergezeld van beide ouders gratis.  

Morgenvroeg verlaten we Kampot en trekken we weer een paar honderd km verder

Kampot

Een mini busje brengt on na 3u rijden van Phnom Penh naar Kampot. Eenmaal we Phnom Penh hebben verlaten rijden we door heel wat landelijke dorpen. De verkeersituatie blijft ons verbazen. Er wordt links, rechts en wat wij een voetpad zouden noemen overstoken. Er wordt onophoudelijk geclaxonneerd. Af en toe wordt er geclaxonneerd omdat een koe zin heeft om op haar gemak de straat over te steken. Het landschap wordt groener. Vermoedelijk kan het regenseizoen hier hard toeslaan want hier en daar zien we paalwoningen. Tegen de middag zijn we geïnstalleerd in ons guesthouse  Kampongbay Mekong .We zijn verrast door de luxe-kamer die we toegewezen krijgen . In onze termen is dit zeker een 4 sterren waard!

De volgende stap is onderhandelen met een tuk-tuk-driver . We beslissen om niet met de eerste de beste mee te gaan. Kampot staat bekend om zijn zoutwinningen-farms en zijn peperplantages. De laatste staat voor morgen op het programma. Helaas zijn deze niet in werking tijdens het regenseizoen , wat logisch is ook . Maar vinden we dit een bezoekje waard. Verder verkennen we het stadje Kampot .

Kampot is ook heel beroemd door zijn durian vrucht . Op de 10m staat er een kraampje die deze vruchten verkoopt. Kampot heeft er zelfs een monument over gemaakt. Morgen staat de peperplantages op het programma ....

Sfeer beeld restaurent van de vorige avond, Hoewel het lijkt dat we kerstavond zouden vieren, niets is minder waard. Sfeervol restaurant met zicht op de Mekong river  maar daar is ook alles over gezegd . Het menu viel niet in de smaak

Dinsdag 18 juli

Onze Tuk-tuk Chauffeur komt niet op het afgesproken uur opdagen Na een kort gsm-gesprek beloofd hij binnen de 10 minuten aan het hotel te zijn.  En inderdaad hij kwam , maar in welke toestand !!!
Blijkbaar heeft hij de vorige nacht  serieus de bloemen buiten gezet .Hij meldt ons dat hij zich ziek voelt en dat we best met één van zijn collega's de voorgestelde tour maken .
Hoewel we naar ons gevoel de dag ervoor  goed hadden onderhandeld over de prijs , vermoeden we toch dat hij goed verdient heeft aan onze vorige uitstap. We zijn weer een ervaring rijker...Dit ter zijde.

We vertrekken met een andere tuk-tuk , Deze brengt ons naar de veerboot om de Mekong over te varen . Daar het hier  regenseizoen is, zijn we de enige toeristen. Op het eiland zien we de landbouwers op primitieve wijze het veld bewerken, .Groepjes vrouwen zitten onder een zeil handmatig een soort wortels of zijn het bieten  te sorteren . Deze beelden leggen we vast op onze cameralens.
Een volgende stop is een handmatige zijde- weverij .De inkomsten hiervan komen hoogstwaarschijnlijk van de toeristen. Daar we dit al meermaals gezien hebben in Azië laten we de koopwaar aan ons voorbijgaan.


In de namiddag bezoeken we de Wat Onunalom tempel ,volgens de boeken zouden hier honderden monniken wonen , ofwel waren ze toevallig op stap , of waren ze nog bezig aan hun siësta .
Verder bezochten we de tempel Wat  Pnom, , de Psar Tmei  ( de nieuwe markt ) een markt vol met Aziatische koopwaar.

Het verkeer blijft ons verbazen, de ontelbare scooters , tuk- tuks, voetgangers  en auto's wringen zich in het verkeer, zoals wij een naald willen draden, maar dan een naald met een heel fijn gaatje.

Morgen verlaten we Phnom Penh en reizen we met de bus een 120 km verder naar Kampot.

Killing fields

Zoals afgeproken staat onze tuk tuk taxi om  8u30  klaar aan ons hotel. Een half uurtje later staan we bij de ingang van de killing fields , letterlijk de dodenvelden. Daar werden we geconfronteerd met de harde geschiedenis van Pol Pot . Met een nederlandse audio maken we een toer door de helse deze geschiedenis. Het gebouw dat in 1975 nog een school was , waar er gelachen , gespeeld  en gestudeerd werd,  Wordt in 1979 in één klap omgebouwd tot één van de meest vreselijke foltergebouwen .

Het gebouw kreeg de naam S21.Niemand overleefde daar .Je werd vermoord omdat je een bril droeg , of omdat je gestudeerd had, of om welke reden ook. Miljoenen burgers hebben daar het leven gelaten.

Vervolgens bezoeken we het museum Tuol sleng . ook dit museum bracht ons terug naar de wreedheden van Pol Pot.
Daar we het vakantie gevoel willen terug krijgen wijden we hierover niet verder uit.

Palais Royale Phnom Penh

De namiddag brengen we door in de koninklijke paleizen van Phnom Penh. dit bezoek staat in een schril contrast met  wat we in de voormiddag bezochten. Ongeziene pracht en praal omringd met mooie tuinen .



De avond sluiten we af aan de Riverside vlakbij ons hotel waar we genieten van een heerlijk vismenu

Phnom Phenh eerste indrukken

!u"à

Zondagmorgen 9u  zetten we de onze voeten op Cambodjaanse grond. Intussen zijn we al 22 uren op weg.  De transfer van de luchthaven naar ons hotel hadden we thuis via Booking.com thuis geregeld. Zodra we de douane-controle voorbij zijn zien we een man zwaaien met een bordje waarop onze naam staat.. Welkom in Phnom Penh ! Het is ongeveer 40 minuten rijden naar ons hotel. De verkeersdrukte is niet te beschrijven, duizenden scooters  wringen zich als mieren tussen het verkeer .

We verblijven in het Art hotel . tegenover ons hotel is er een nachtmarkt  en zijn we op wandelafstand van de Riverside van Phnom Phnom Penh. Na een paar uur te relaxen wagen we ons voor het eerst met een ritje met een tuk tuk. Zo krijgen we een eerste indruk van Phnom Penh. We onderhandelen met de chauffeur van de tuk tuk en we spreken af om de volgende dag met hem een tour te maken naar de Killing fields. Afspraak maandag morgen om 8u30 aan ons hotel